Rafał Ziemkiewicz

Rafał Ziemkiewicz

Nawet bez nominacji przez swoją Fabrykę Słów na publicystę nadzwyczajnego (vide obwoluta jego nowej bajki Jakie Piękne Samobójstwo), Rafał Ziemkiewicz zasługuje na wyróżnienie za niepowtarzalny styl i wszechstronność. Brutalizacja języka i zastępowanie argumentów epitetami jest wprawdzie dość powszechne w polskiej publicystyce, ale natężenie tych cech w wypowiedziach Ziemkiewicza daje mu niewątpliwą palmę pierwszeństwa. Podobnie jest z wyraźnym wszystkoizmem – nie ma sprawy w której nasz laureat nie mógłby zabrać głosu i to jako wyrocznia. Wymownym przykładem brutalizacji języka i naginania faktów do swoich tez jest jego następujące stwierdzenie: “ Ale to, że Churchill z Rooseveltem posunęli się do zamordowania polskiego premiera, skoro wymknął im się spod kontroli, żadnego gdybania nie wymaga.”. Sprawa śmierci Generała Władysława Sikorskiego jest tymczasem do dziś dzień niewyjaśniona, a wnioski brytyjskiej komisji do spraw zbadania katastrofy lotniczej w Gibraltarze, w której zginął generał i wszyscy pasażerowie, a uratował się jedynie czeski pilot, budzi uzasadnione wątpliwości. Co nie oznacza jednak, że wątpliwości te wystarczają do oskarżania przywódców dwóch państw sojuszniczych o morderstwo z premedytacją. Ale Ziemkiewicz wie lepiej, jak zawsze. Publicystów o skłonnościach podobnych do opisanych jest więcej ale nikt tego gatunku lepiej od Ziemkiewicza nie reprezentuje. Jeśli ktoś chciałby ten gatunek nazwać to proponuję zatem : Ziemkiewiczowszczyzna. Jest to przy okazji ukłon w stronę naszego bohatera, który wprowadził do obiegu termin Michnikowszczyzna, nie bacząc na pochodzenie tej formy żywcem ze stalinowskiej nowo-mowy, operującej takimi terminami jak jeżowszczyzna, żdanowszczyzna, gomułkowszczyzna itp.


Ocena: 5/5 (2 głosów)  


Szczegóły wpisu:


Odwiedziny botów:
  • googlebot: 39 (ostatnio: 11.09.2018 04:50:16)
  • yahoo: 16 (ostatnio: 28.11.2017 18:22:49)

Podlinkuj wpis:

Dodaj komentarz